کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران

ما بر این باوریم که زنان نیروی تغییرند. ما بر برابری کامل جنسیتی در زمینه ای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی اعتقاد داریم.

ما صدای زنان ایرانیم و به طور گسترده با زنان در سراسر جهان و داخل ایران در ارتباطیم.

ما متعهد به جنگ برای دستیابی بر حقوق پایمان شده زنان هستیم.

بعد از حمله سنگین روز ۱۹ بهمن 1360 به پایگاه بالاترین اعضای سازمان مجاهدین در تهران، رژیم آخوندی به منظور تضعیف روحیه هواداران دربند مجاهدین، زندانیان جوان در زندان اوین را برای دیدن پیکرهای غرقه به خون رهبران شان بالای سر آنها برد.

تصور می رفت که زندانیان جوان و بی تجربه، روحیه خود را در این صحنه خواهند باخت ولی رژیم دچار یک اشتباه محاسبه محض شده بود. چرا که این زندانیان جوان به پیکرهای شهیدان ادای احترام کرده و با صدای بلند در حیاط زندان، شعارهایی علیه رژیم سر دادند. صغری بزرگانفرد یکی از این نوجوانان دربند بود. ‌

صغری در ۱۶ مهر ۱۳۴۲ در تهران در یک خانواده متوسط پایین به دنیا آمد. 

وقتی انقلاب ضدسلطنتی به وقوع پیوست او تنها ۱۴سال داشت و به همراه خواهر و برادران خود در راهپیمایی ها شرکت می کرد. او در دبیرستان رشته اقتصاد می خواند ولی وقتی برادر بزرگترش، به خاطر حمایت از مجاهدین تحت تعقیب قرار گرفت، او نیز ناگزیر از ترک تحصیل شد تا به زندگی مخفی رو بیاورد.

وی در آذر۱۳۶۰ به همراه مادرش (آراسته قلی وند) دستگیر و به زندان اوین بند مخوف ۲۰۹ برده شد.

صغری از جمله زندانیانی بود که در اوین، طرح آخوندها را با شعارهای خود علیه رژیم و در حمایت از مجاهدین بر هم زد. صغری نیز به همراه سایر خواهران و برادران مجاهدش در روز ۲۰ بهمن۱۳۶۰ به جوخه های اعدام سپرده شد.