کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران

ما بر این باوریم که زنان نیروی تغییرند. ما بر برابری کامل جنسیتی در زمینه ای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی اعتقاد داریم.

ما صدای زنان ایرانیم و به طور گسترده با زنان در سراسر جهان و داخل ایران در ارتباطیم.

ما متعهد به جنگ برای دستیابی بر حقوق پایمان شده زنان هستیم.

از قربانیان قتل عام سال 67 در اهواز

 زینب باقری به همراه پروین باقری، نادره رضایی، ناهید کی‌ کاووسی، زهرا میرزایی، منیره مرادی، زهرا عفری، سکینه دلفی، سکینه قادری، فاطمه حاجیان، سال ۶۷ در اهواز به جوخه‌های اعدام سپرده شدند.

بعد از ملاقات، زینب با لبخند زیبایش گفت: بچه‌ها، به خانواده ام گفتند سند بیارن برای آزادی من.

همگی‌ خوشحال شدیم بغلش کردیم. ولوله افتاده بود توی بند. همه می‌خواستند با چیزهای ابتدایی که داشتیم هدیه‌ای برایش تهیه کنند. هفته بعد زینب با همه ما خدا حافظی کرد. وسایلش را به بچه‌ها بخشید و رفت. هنوز گیج رفتنش بودیم که در بند باز شد و با تعجب کامل، زینب عصبانی‌ و ناراحت وارد بند شد.

«چی‌ شده؟ چرا برگشتی‌؟»

«هیچی‌! گفتند فعلاً آزادی من عقب افتاده.»

همه پکر و ناراحت شدیم. زینب ماند تا ۲ماه بعد به جوخه‌های اعدام سپرده شود.

 

این مطلب را به اشتراک بگذارید

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn