کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران

ما بر این باوریم که زنان نیروی تغییرند. ما بر برابری کامل جنسیتی در زمینه ای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی اعتقاد داریم.

ما صدای زنان ایرانیم و به طور گسترده با زنان در سراسر جهان و داخل ایران در ارتباطیم.

ما متعهد به جنگ برای دستیابی بر حقوق پایمان شده زنان هستیم.

مقالات

روز ۱۹ دی ۹۶ نامه سرگشاده ای از گلرخ ابراهیمی ایرایی نویسنده و فعال مدافع حقوق بشر منتشر شد که از پشت میله های زندان اوین به بیرون فرستاده است. این زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین ضمن ابراز همبستگی با قیام مردم در سراسر ایران، جوانان را به «تداوم حضور»، اتحاد برای رسیدن به هدف مشترک و ایستادگی و پرداخت بهای آزادی فراخوانده است.

مدافع حقوق بشر و حقوق کودکان، زندانی سیاسی آتنا دائمی، با ارسال یک نامه سرگشاده از زندان اوین همبستگی خود را با قیام مردم ایران اعلام کرد.

وی در این نامه نوشت، «این حکومت است که خشونت را به وجود آورده و حال آن را درو میکند! »

وی ضمن بیان آرزوی خود برای آزادی و بودن در کنار مردم، گفت «اگر آزادی خواهی و حق خواهی شما جنایت تلقی می شود، من هم در کنار شما با افتخار یک جنایت کارم».

موج جدیدی از اعتراضات از روز ۷ دی ماه سراسر ایران زمین را فرا گرفته و در کمتر از یک هفته به بیش از ۱۰۰ شهر گسترش یافته است. این قیام به رادیکال ترین شکل ممکن بنیادهای کلیت نظام حاکم را هدف قرار داده است.

انفجار این اعتراضات حاکی از نارضایتی گسترده مردمی نه تنها بر سر گرانی و فساد و چپاولگری حکومت و مداخله پرهزینه رژیم آخوندی در جنگهای منطقه بلکه بیانگر خشم عمیق عمومی نسبت به حاکمیت سرکوب و ستم آخوندی است.

در اسطوره های باستانی همیشه سمبل قهرمانان جوانمردانی با ابهت از لحاظ جسمی و قوی هيكل بودند. اما اخیراً داستانی در اینترنت منتشر شده است که یک دخترک ظریف جوان قهرمان ملی نام گرفته است.

هانیه، ۱۳ ساله، در سرپل ذهاب زندگی می کرد، مرکز زلزله ای که یکشنبه شب ۲۱ آبان استان کرمانشاه را در نوردید.

به مناسبت روز جهانی امحاء خشونت علیه زنان، این فراخوانی است برای پایان دادن به خشونت دولتی علیه زنان در ایران.

نه تنها قانون اساسی و قوانین رژیم آخوندی خشونت علیه زنان را نهادینه کرده و مجازاتهای بیرحمانه همچون شلاق، سنگسار و کور کردن را تأیید می کند، بلکه رژیم به طور سیستماتیک و رسمی و به طور شبانه روزی در سراسر کشور دست به اقدامات خشونت آمیز علیه زنان ایران می زند، روندی که همچنان جریان دارد و در ادامه سرکوب بی سابقه ای است که در دهه ۶۰ هزاران زن مخالف را وحشیانه کشتار کرد.

شهیندخت مولاوردی، معاون سابق روحانی در امور زنان و خانواده اعتراف کرد که علت افت رده ایران به پایین ترین رده های شکاف جنسیتی، قوانین و محدودیت های ساختاری است که حکومت به زنان تحمیل کرده است.

در گزارش شکاف جنسیتی که توسط مجمع جهانی اقتصاد برای سال ۲۰۱۷ منتشر شد، رتبه ایران دربین ۱۴۴ کشور، از رده 139 به رده 140 افت کرده است.

«وضعیت حقوق بشر در ایران... از بسیاری جنبه ها عمیقاً نگران کننده است.»

این نحوه توصیف ارزیابی وضعیت حقوق بشر در ایران طی ۶ماه اول سال ۲۰۱۷ از زبان گزارشگر ویژه ملل متحد بود. او گفت تا تحقق هدف شماره ۵ طرح توسعه پایدار در رابطه با حقوق زنان «کار زیادی باقی مانده است».

۳ آبان سالگرد حلق آویز و اعدام ریحانه جباری در سال ۱۳۹۳ است.

ریحانه جباری در سحرگاه شنبه ۳ آبان ۱۳۹۳ بعد از ۷سال اسارت به پای چوبه دار رفت. از آن زمان تاکنون، ریحانه تبدیل به سمبلی از زنان بی دفاع ایران شده است که ناروا به اعدام محکوم می شوند. در عین حال، او سرمشقی است برای زنان شجاعی که به رژیم آخوندی و خواسته های آن تن نمی دهند.

نوشته زیر به قلم نویسنده دردمند مقاومت ایران کاظم مصطفوی گذری است کوتاه و موشکافانه بر خاطرات ریحانه جباری، دختر قهرمانی که تک و تنها و به قیمت جان در مقابل خواست دستگاه وزارتی و قضاوتی رژیم آخوندی برای همکاری ایستاد و به جرم دفاع از خود، بیگناه و معصوم به پای چوبه دار رفت. اما خون او گواهی شد جاودانه بر شگردهای کثیف و قساوت رژیمی که همواره قربانی را به جای دژخیم به مسلخ می برد. این نوشته در چند قسمت در سایت کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران منتشر می شود.

صبح روز ۳۰ مهر ۹۶، آتنا دائمی فعال حقوق بشر زندانی در اوین، به خاطر یک شکایت جدید توسط بهداری زندان به دادگاه فرا خوانده شد اما از شرکت در این محاکمه خودداری نمود. وی پیش از این اعلام کرده بود که به دلیل «ناعادلانه دانستن دادگاه» و «عدم پیگرد خانی (رئیس بهداری اوین) و چهارمحالی (رئیس زندان اوین) از بابت قصور پزشکی» در دادگاه حاضر نخواهد شد.