کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران

ما بر این باوریم که زنان نیروی تغییرند. ما بر برابری کامل جنسیتی در زمینه ای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی اعتقاد داریم.

ما صدای زنان ایرانیم و به طور گسترده با زنان در سراسر جهان و داخل ایران در ارتباطیم.

ما متعهد به جنگ برای دستیابی بر حقوق پایمان شده زنان هستیم.

به قلم:‌ شعله_پاکروان

 

امروز روزی ست که به یاد #زندانیان_سیاسی چه کسانی که در دهه های قبل کشته شدند و چه کسانی که هم اکنون در زندانند هستیم.

سر منشا این روز یعنی ۳۰ خرداد ۶۰ من نوجوانی بیش نبودم. روزی که به روی تظاهرات مردم آتش گشوده شد و پس از آن فقط اسامی دختران و پسران جوان اعدام شده در روزنامه ها اعلام شد. روزی که نقطه عطفی شد در تاریخ مبارزات مردم برای دستیابی به آزادی ...

در آن روزها هیچ نمی دانستم که معنای دستگیری و اعدام چیست دستگیری و اعدام برایم دو کلمه بود که وسعت رنج پنهان در آن را درک نمی کردم. آگاه نبودم و از این ناآگاهی شرمسارم.

من معنی ناامیدی آنان را نمیفهمیدم و به زودی فراموششان می کردم.

وقتی می گویم از ناآگاهی م شرمسارم به این معنی ست که اگر من و ما در آن زمان با آنان همراه و همبسته بودیم ای بسا قوانین ضد بشری وضع نمی شد.

ای بسا قضات غیرمستقل، نمی آمدند. ای بسا دادگاههای ظاهری و احکام دیکته شده و کیلویی شکل نمی گرفتند. ای بسا عدالت گم نمی شد در سرزمینم. ای بسا عدالت از دخترم دریغ نمی شد و او اکنون زیر نور خورشید می خندید و شاد بود.

تا وقتی زندانی سیاسی وجود دارد و تا وقتی حکم اعدام لغو نشده همچنان سالها از پی یکدیگر خواهند گذشت و به بزرگداشت انسانهایی که همچنان مورد بی عدالتی قرار می گیرند خواهیم پرداخت بدون اینکه تغییری در سرنوشت کودکان امروز و زندانیان فردا، نوجوانان امروز و خوراک ماشین اعدام فردا ایجاد کرده باشیم .

سالهاست شاهدیم که سیستم قضایی و حاکمیت در برابر مطالبات بر حق مردم ایستاده است. چند دهه گذشته، شاهد بودیم که گام به گام زنجیرهای بیشتری بر تن و جان مردم بسته شد ... اسماعیل عبدی در اعتراض به حقوق از دست رفته معلمان در اعتصاب غذا بود.....

جعفر عظیم زاده، آرش صادقی، سعید شیرزاد، برادران رجبیان و آتنا دائمی ....

رسیدن به آگاهی و آزادی تلاش بسیار می طلبد که برگزاری بزرگداشت و سمینار و کنفرانس فقط سرآغاز آن است . وقتی در طول نزدیک به ۴۰ سال همچنان همان قوانین و همان بی عدالتی و همان روشهای سرکوب ادامه یافته، برماست که به دنبال راههای دیگری برای احقاق حقوق از دست رفته و برقراری عدالت باشیم.

تا دیگر شرمسار نسلهای آینده و جوانان در خون تپیده و عزیزان به خاک افتاده ی تاریخ معاصر نباشیم.

آن روز با هم سرود می خوانیم و می گوییم دادخواهی مان به بار نشسته است .

من به عنوان یک بازمانده ی اعدام تا برگزاری دادگاهی عادلانه برای کسانی که فرزند بیگناهم را کشتند سکوت نخواهم کرد و همچنان در پی اجرای عدالت و دادخواهی هستم. در مسیر پیش رو در کنار هزاران دادخواه دیگر، اجرای عدالت، لغو اعدام و ممنوعیت شکنجه و زندان عقیدتی را فریاد خواهم زد.

زنده باد #زندگی . زنده باد #آزادی . نه به #اعدام با هر شکل و هر بهانه .

این مطلب را به اشتراک بگذارید

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn