کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران

ما بر این باوریم که زنان نیروی تغییرند. ما بر برابری کامل جنسیتی در زمینه ای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی اعتقاد داریم.

ما صدای زنان ایرانیم و به طور گسترده با زنان در سراسر جهان و داخل ایران در ارتباطیم.

ما متعهد به جنگ برای دستیابی بر حقوق پایمان شده زنان هستیم.

بار ديگر زنان ايراني جاي خود را در پشت درب هاي استاديوم يافتند و از حقوق اوليه خویش محروم شدند.

به زنان ایرانی اجازه داده نشد که برای تماشای بازي فوتبال ميان تيم هاي ملي ايران و سوريه كه در 14شهريور96 در ورزشگاه آزادي تهران برگزار می شد، وارد استادیوم بشوند در حالی که زنان سوري بدون هیچ مشکلی وارد می شدند. زنان ایرانی در اعتراض در خارج استادیوم جمع شدند.

چند زن توانسته بودند از یک هفته قبل برای این بازی بلیط تهیه کنند. طبق گزارش هاي رسانه هاي حكومتي، در ساعات اوليه فروش بليط، گزينه خريد بليط زنان، فعال بود اما كمي بعد فدراسیون فوتبال اعلام کرد که هیچ امکانی برای حضور زنان در استاديوم ترتیب داده نشده است و اینکه ظاهر شدن گزینه فروش بلیط به زنان به دلیل اشکال فنی بوده است.

شركت فروش بليط نيز بيانيه اي صادر كرد و در آن اذعان نمود كه گزينه خريد بليط زنان به اشتباه فعال شده بوده است.

نتيجه اينكه، بار ديگر، زنان ايراني براي مشاهده مسابقات ورزشي، در پشت دربهاي بسته استاديوم ماندند.

روزنامه انگلیسی گاردين نوشت: «زنان سوري به استاديوم راه داده شدند اما زنان ايران كماكان بيرون نگاه داشته مي شوند؛ به رغم آنكه در ابتدا امكان خريد بليط را يافتند... به گروهي از زنان كه به استاديوم عظيم آزادي در تهران رفته بودند، گفته شد كه نمي توانند وارد شوند. زماني كه آنها اقدام به اعتراض كردند، مورد تهديد قرار گرفتند كه دستگير خواهند شد».

راديو اروپاي آزاد نيز گزارش داد: «در جريان يك استاندارد دوگانه از سوي مقامات ايران، زنان خارجي امكان ورود به مسابقه مردان را يافتند در حالي كه زنان ايراني، از اين امر محروم شدند. حتي آن دسته از زنان ايراني كه موفق به خريد بليط به واسطه يك اشكال فني مشخص شده بودند امكان ورود نيافتند و پشت ورودي هاي بسته استاديوم آزادي تهران، جايي كه بازي در روز 5سپتامبر در آن برگزار مي شد، نگاه داشته شدند».

اين منبع سپس به واكنش منفي كاربران ايراني در فضاي مجازي اشاره كرد و نوشت، بسياري براي ابراز خشم خود برسر ممنوعيت طولانيِ عدم امكان ورود زنان به استاديوم ها به بهانه فقدان امنيت براي خودشان، و نيز استاندارد دوگانه در زمينه اجازه حضور زنان سوري، از فضاي مجازي استفاده كردند.

بنفشه جمالي يك هوادار فوتبال در توييت خود نوشت، «آنها ما را به استاديوم راه ندادند».

او همچنين نوشت، «آنها از ما عكس گرفتند و تهديد به دستگيري مان كردند. آنها بليط هايمان را جمع كردند و بردند».

اعتراض به تبعيض عليه زنان و دختران ايراني تا هك كردن سايت فدراسيون فوتبال هم كشيده شد.

روز 15شهريور 96 سايت ورزشگاه آزادي از سوي معترضين هك شد. آنها عدم حضور زنان در ورزشگاه را به چالش كشيده و خواستار رفع تبعيض عليه آنها شدند.

موضوع ممنوعيت زنان از حضور آزاد در ورزشگاه ها از مواردي بود كه خانم عاصمه جهانگير گزارشگر ويژه حقوق بشر ملل متحد در امور ايران نيز به آن در آخرين گزارش خود اشاره داشت.

وي در بند 92 اين گزارش تصريح كرد: « زنان كماكان از امكان مشاهده بازي هاي ورزشي در استاديوم ها محروم هستند. چند تن از ورزشكاران زن در خصوص مشاركت در مسابقات جهاني به واسطه ارگانهاي ورزشي دولتي و يا همسران شان، محدود شده اند. در ماه مارس، شماري از زنان بازيكن بيليارد از امكان حضور در مسابقات به دليل آنچه نقض قانون اساسي اسلامي خوانده مي شد، منع شدند. در ماه آوريل زناني كه در ماراتن بين المللي كه در تهران برگزار مي شد حضور يافتند، ملزم به حركت در مسيري جداي از مردان و با مسافتي محدودتر بودند».

این مطلب را به اشتراک بگذارید

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn